Μονάδα Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Διαβήτη, Α’ Παιδιατρική Κλινική, Ιατρική Σχολή Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» & Εργαστήριο Ενδοκρινολογίας & Μεταβολισμού, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ)

Tο μειωμένο μήκος των τελoμερών των λευκών αιμοσφαιρίων (LTL, leukocyte telomere length) έχει συσχετιστεί με χρόνιο στρες και υπερκορτιζολαιμία. Μελετήσαμε το LTL σε παιδιά με Συγγενή Υπερπλασία των Επινεφριδίων (ΣΥΕ) σε σχέση με την ποιότητα της θεραπείας, τον υποτύπο ΣΥΕ, τη χρήση γλυκοκορτικοειδών μακράς δράσης και την ημερήσια δόση γλυκοκορτικοειδών. Τα αποτελέσματά μας έδειξαν ότι το LTL είναι μικρότερο σε ασθενείς με κλασική συγκριτικά με μη κλασική ΣΥΕ, και σε αυτούς που λαμβάνουν υψηλές δόσεις υδροκορτιζόνης ή θεραπεία με γλυκοκορτικοστεροειδή μακράς δράσης, υποδηλώνοντας ότι το LTL μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως βιοδείκτης για την παρακολούθηση της μακροχρόνιας θεραπείας με γλυκοκορτικοειδή.